• دلار آمریکا (خرید): 23,900
  • دلار آمریکا (فروش): 24,500
  • دلار کانادا (خرید): 19,000
  • دلار کانادا (فروش): 19,850

درصد مالکیت خانه برای اولین بار طی دهه‌های اخیر در کانادا کاهش یافت

امروزه بیشتر افراد، تمایلی به خانه دار شدن ندارند. آمار و ارقام نشان می‌دهد که درصد کمتری از کانادایی‌های 30 ساله نسبت به والدین خود در همین سن و سال صاحب خانه هستند، که این خود نشان‌دهنده‌ی کاهش بسیار کم، اما بدیهی درصد مالکیت خانه در کانادا است.

50.2 درصد از افراد متولد دهه‌ی80 میلادی در سن سی سالگی صاحب خانه هستند، که این میزان برای افراد متولد دوره‌ی بعد از جنگ جهانی دوم 55 درصد بوده است. امروزه، بیشتر جوانان تمایل به زندگی در آپارتمان‌ها دارند و نسبت به جوانان در سال 1981، تمایل کمتری برای زندگی در خانه‌های ویلایی دارند – و همانطور که سازمان آمار و ارقام کانادا در تابستان نشان داد – و بیشتر از همیشه متمایل به ماندن در خانه‌ی والدین خود هستند.

source: STATISTICS CANADA
سیاستگذاران در بیست سال گذشته منحصرا روی سیاست‌ها و مشوق‌های مالیاتی  متمرکز شده اند که  در راستای ترویج خانه دار شدن بوده اند. در سال 2016، بیش از 9.5 میلیون نفر از 14.1 میلیون افراد خانه‌دار شمرده شده در سرشماری صاحب خانه‌ی خود بودند، که نشان‌دهنده‌ی 67.8 درصد مالکیت خانه است – که این میزان نسبت به 69 درصد در سال 2011 کاهش یافته است که این کاهش بعد از 20 سال روند صعودی اتفاق افتاده است.

از سال 2011 به بعد، سرشماری نشان می‌دهد که ارزش خانه‌ها به طور پیوسته در سطح ملی افزایش یافته است و از میانگین 345 هزار دلار به 443 هزار دلار رسیده است. ونکوور بالاترین قیمت‌ها در کل کشور را با میانگین 1 میلیون دلار داشته است؛ تورنتو دارای میانگین 734 هزار دلار و کلگری دارای میانگین 527 هزار دلار بوده است و مونترال با میانگین 336 هزار دلار در رتبه‌ی بعدی قرار دارد.

از آنجا که قیمت خانه‌ها در شهرهایی نظیر تورنتو، ونکوور، کلگری، ادمونتون و اتاوا افزایش یافته است، به همان میزان درصد مستاجرین نیز افزایش یافته است.

سرشماری نشان می‌دهد که مستاجرین ترجیح می‌دهند تا بیشتر از لحاظ مالی مستعد باشند تا این که سقفی بالای سر خود داشته باشند.

تقریبا 40 درصد از مستاجرین شمارش شده در سرشماری، بیش از 30 درصد از درآمد میانگین ماهانه‌ی خود را صرف مسکن می‌کنند – رقمی که از سال 2011 تقریبا بدون تغییر باقی مانده است و تقریبا دو برابر 17 درصدی است که صاحبین خانه خرج این مقوله می‌کنند.
 
وخیم تر شدن مشکل توان مالی در تورنتو و ونکوور
به طور کلی، توان مالی یکی از مسائلی است که تقریبا یک چهارم خانه داران کانادایی درگیر آن هستند، آماری که در یک دهه بدون تغییر باقی مانده است، و این مشکل در بازار مسکن تورنتو و ونکوور حادتر است.

دولت فدرال لیبرال قول داده است که مشکلات مربوط به توان مالی را به عنوان بخشی از برنامه‌ی مسکن 11 ساله با بودجه‌ی 11.2 میلیارد دلاری حل کند. انتظار می‌رود که این برنامه روی ساخت واحدهای مسکونی مقرون به صرفه‌تر متمرکز باشد که بیشتر به نفع خریداران جدید است.
 
رقابت کانادایی‌های جوان و بازنشسته‌ها برای تصاحب آپارتمانها
در سال آتی، انتظار می‌رود که متولیدن دهه‌ی 80 با تشکیل خانواده به دنبال صاحب خانه شدن باشند. در آن واحد، انتظار می‌رود که درصد افراد مسن صاحب خانه کاهش یابد.

این بدان معناست که افراد متولد دوره‌ی بعد از جنگ جهانی دوم این تغییر را در بازار مسکن ایجاد می‌کنند، و این تغییر به این بستگی دارد که آنها تا چه زمانی تصمیم دارند صاحب خانه باقی بمانند و این که آیا فرزندان و نوه‌های آنها قصد خرید خانه را دارند یا اجاره‌ی آن.

رقابت این دو محدوده‌ی سنی باعث افزایش قیمت واحدهای مسکونی دو خوابه شده است که به ندرت در بازار مسکن وجود دارد. بنابراین، سیاستگذاران به جای ساختن واحدهای مسکونی تک خوابه بهتر است روی ساختن واحدهای مسکونی دو خوابه تمرکز کنند.

ترجمه صادق نداماتی

ثبت دیدگاه

Captcha Image