صاحبان کسب و کارهای کوچک معتقدند لایحه ی تغییرات قوانین مالیاتی منصفانه نیست

اتاوا پیشنهاد پایان دادن به "فرار مالیاتی افراد پردرآمد خانوار" (income sprinkling) و جلوگیری از "کسب درآمد از سرمایه گذاری های منفعلانه" (passive investment income) را مطرح کرده است.
دان پاتون (Don Paton) بیشتر روزهایش را به قیمت گذاری مشاغل کارخانه ها و مناطق صنعتی همیلتون می پردازد و یا مشغول ساخت اتصالات الکتریکی برای جرثقیل هایی است که شرکتش نصب و تعمیر می کند.
او معمولا بقیه وقت را پشت میز کامپیوتر صرف انجام کارهای اداری کسب و کار خود یعنی  Ontario Crane Service  می کند. او درباره گفتگویی با وزیر دارایی کانادا اینچنین نظراتش را بیان می کند:
"برای من اینطور به نظر می رسد که آنها می خواهند بخشی از جامعه را به جان بخش دیگری بیندازند. هرکسی که صاحب کسب و کاری است آدم بدی است، چراکه پول خود را در حساب بانکی خود قرار می دهد و یا آن پول را برای روز مبادای خود پس انداز می کنند."
منظور از صحبت های او طرح پیشنهادی دولت فدرال برای جلوگیری از "راه های گریز مالیاتی" کسب و کارهای خصوصی است.  راه هایی که دولت آنرا "راه برخورداری از مزایای مالیاتی غیرمنصفانه" می خواند.
پاتون و تعداد رو به افزایشی از صاحبان کسب و کار سراسر کانادا با این موضوع مخالف هستند.
سه تغییر درنظر گرفته شده
ماه گذشته، بیل مورنو (Bill Morneau) وزیر دارایی کانادا، یک دوره مشاوره ی 75 روزه را برای سه تغییر پیشنهادی زیر در قوانین مالیاتی آغاز کرد:
پایان دادن به "فرار مالیاتی افراد پر درآمد خانوار" (income sprinkling) یا اصطلاحا "آبیاری درآمد" که در آن صاحبان کسب و کار بخشی از درآمد خود را از طریق حقوق سالیانه و یا به صورت سهام توزیع شده به یکی از اعضای خانواده خود منتقل می کنند.
جلوگیری از "کسب درآمد از سرمایه گذاری های منفعلانه" (passive investment income) که دولت از آن بعنوان سرمایه گذاری پول باقی مانده در شرکت، برای مقاصدی غیر از سرمایه گذاری مستقیم برای رشد می خواند.
تبدیل درآمد منظم شرکت به سود سرمایه که معمولا نرخ مالیات کمی دارد.اعتراضات به دو مورد اول در حال افزایش است.
"کسب درآمد از سرمایه گذاری های منفعلانه" (passive investment income)
پاتون در این باره توضیح می دهد "پول باقی مانده در شرکت به صورت "منفعلانه" سرمایه گذاری می شود. آنها می خواهند این پول نقد را از کسب و کار خارج کنند تا بتوانند از آن مالیات بیشتری بگیرند و درعین حال، اگر با وضعیت بدی در کسب و کارم روبرو شوم، باید به بانک بروم و همان پول را وام بگیرم و بهره اش را پرداخت کنم."
پول باقیمانده در کسب و کار به دلیل ارتباط با کسب و کار کوچک، مشمول مالیات کمتری می باشد و به افرادی مانند پاتون اجازه می دهد مبالغ بیشتری را سرمایه گذاری کنند و او عقیده دارد این طرح پیشنهادی منصفانه نیست.
او اشاره می کند اگر یک کارمند بود، مصونیت های دولتی بسیاری برایش وجود داشت، از جمله قانون کار که بین درآمد او و چرخه کسب و کار تفکیک قائل می شود.
اما حالا که کسب و کار خودش را دارد، کار او اینست که مطمئن شود با وجود رکود کسب و کار، هر 5 کارمند او حقوق خود را دریافت می کنند و این سرمایه گذاری امن لزوما برای منفعت کسب و کار او نیست.
"فرار مالیاتی افراد پر درآمد خانوار" (income sprinkling)
دیوید والاش (David Wallach) در مرکز شهر کالگری نگرانی های مشابهی دارد. اگرچه، برای رئیس و صاحب اکثریت سهام یک شرکت املاک و مدیریت، اعتراض او مربوط به "فرار مالیاتی افراد پر درآمد خانوار" (income sprinkling) یا اصطلاحا "آبیاری درآمد" می شود.
گاهی اوقات آبیاری درآمد، به شکل پرداخت حقوق به سایر اعضای خانواده که در همان کسب و کار هستند درمی آید. اما دولت راه هایی که سود سهام به اعضای خانواده هم تعلق می گیرد را هم مورد توجه و هدف خود قرار داده و این موضوع والاش را نیز نگران کرده است.
او از طریق یک شرکت هلدینگ، مالک اکثریت سهام Barclay Street Real Estate می باشد که سهام آن به صورت 50-50 میان او و همسرش تقسیم شده است.
در دو سال اخیر که وضعیت کسب و کار خوب بود، این سهام ها سود داشته اند. والاش در این باره توضیح می دهد: "پول پرداخت شده به همسر خانه دارش (پس از کسر مالیات، که اگر مالیات از والاش کسر شده باشد، با نرخ کمتری محاسبه می شود) کمک حال ریسک هایی می باشد که خانواده اش در دوران کارآفرینی او تحمل کرده است.
او اظهار می کند: "اگر زبانم لال، فردا روزی از همسرم طلاق بگیرم، دولت می گوید نصف این کسب و کار متعلق به همسر شماست. همسرم در خانه سه فرزندمان را بزرگ می کرد، او در ریسک ها شریک بود، همه خانواده ام در ریسک شریک بودند. پس چرا نباید به او پولی تعلق بگیرد؟"
همچنین والاش به این موضوع اشاره می کند شهر آلبرتا چندین سال است که در تلاطم اقتصادی عمیقی فرو رفته است. او می گوید "می بایست از جیب خودم خرج خانواده ام را می دادم، اما جیب من، جیب خانواده ام نیز هست." او در ادامه بیان می کند "خانه ام را برای تأمین وام کسب و کار، وثیقه قراردادم. ریسک کسب و کار با خانواده ام تسهیم شده و قانون مالیات نیز باید این مورد را در نظر بگیرد."
خشم رو به گسترش
فدراسیون تجارت خصوصی کانادا که بیش از 100 هزار عضو دارد، بیان کرده اعتراضات فزاینده ای را درباره موضوع تغییرات مالیاتی دریافت کرده است.
کارین پولمان (Corinne Pohlmann)، معاون ارشد تجارت داخلی کانادا بیان می کند: "ما در حال درک بهتر تأثیرات بالقوه این تغییرات هستیم. به نظر می رسد، این اثرات بیشتر از آنچه که در ابتدا فکر می کردیم باشد. به نظرم، این تفکر که تغییرات مالیاتی تنها افراد ثروتمند را مورد هدف قرار داده، صحیح نیست.
او ادامه می دهد: "اعضای تمام بخش ها و قطعا بسیاری از اعضایی که ثروتمند تلقی نمی شوند، درباره اثرهای تغییرات مالیاتی در کسب و کارهای خود نگران هستند.
کیم مودی (Kim Moody) مدیر مشاور مالیاتی کانادایی در شرکت Moody’s Gartner Tax Law شهر کالگری می گوید: "مشتریانی که با او درباره این موضوع صحبت کرده اند، بسیار هراسان بوده اند." او عقیده دارد این موضوع بسیار وسیعتر از پرداخت مالیات است و بیان می کند:
"این موضوع به اقتصاد مربوط می شود.  کاری که دولت انجام می دهد اینست که کارآفرینانی را سرکوب می کند که ستون فقرات رشد کانادا هستند و این کارها تماما در یک دوره 75 روزه در تابستان انجام می شود که همه، به ویژه بوروکرات های دولتی که باید به صحبت های مردم گوش بدهند، در تعطیلات هستند."
 
 
 

ثبت دیدگاه

Captcha Image