• دلار آمریکا (خرید): 24,750
  • دلار آمریکا (فروش): 25,250
  • دلار کانادا (خرید): 20,000
  • دلار کانادا (فروش): 20,400

آیا خشونت با اسلحه در کانادا در حال افزایش است؟

موضوع سلاح مبحث اصلی آخرین هفتۀ کارزار‌های انتخابات فدرال بود. لیبرال‌ها تلاش کرده‌اند تا با طرح ممنوعیت سلاح‌های کلاس تهاجمی مرزی بین خود و محافظه‌کاران ایجاد کنند.

اما تمام احزاب به نظر بر روی یک چیز متفق‌القولند – خشونت با اسلحۀ مشکلی است که رو به افزایش نهاده است.

در پلتفرم لیبرال‌ها آمده است: «جوامع ما برای بزرگ کردن فرزندانمان باید مکان‌هایی امن و صلح‌آمیز باشند، اما خشونت با اسلحه به سبک آمریکایی در حال افزایش است.»

در پلتفرم انتخاباتی حزب دمکراتیک نوین نیز نوشته شده: «تعداد زیادی از مردم در شهرهای کانادا به دلیل افزایش جرایم مرتبط با اسلحه جان خود را از دست داده‌اند.»
 
در کنفرانس خبری روز شنبه، ارین اوتول، رهبر محافظه کاران گفت تیراندازی‌های خشونت‌آمیز از زمان نخست وزیری جاستین ترودو افزایش یافته است.

آیا خشونت با اسلحه در کانادا در حال افزایش است و اگر چنین است، ما در مورد آن چه می‌دانیم؟ سی بی سی نیوز با بررسی واقعیت به آن می‌پردازد.
 
یک روند صعودی

بر اساس آژانس آمار کانادا، خشونت مجرمانه با اسلحه در کانادا افزایش یافته است و این افزایش قابل توجه است.

این آژانس گزارش داد که از سال 2009 تا 2019 استفاده جنایتکارانه از سلاح گرم 81 درصد افزایش یافته است. در سال 2019، این افزایش نسبت به سال پیش از آن 9 درصد بود.  
 
این آمار نه تنها شامل شلیک سلاح گرم، بلکه نشانه رفتن با آن هم می‌شود، به عنوان مثال، به عنوان بخشی از سرقت از بانک است.
 
آمار نشان می‌دهد که پاندمی کووید 19 تأثیری بر معکوس کردن این روند نداشت.

بر اساس گزارشی از گرگ موریو از مرکز آمار عدالت و امنیت جامعۀ کانادا، سال گذشته، 8344 قربانی جنایات خشونت آمیز مرتبط با اسلحه شده‌اند.
 
در این گزارش آمده است: «این میزان در مقایسه با سال 2019 بدون تغییر بود ...، جنایات خشونت آمیز مربوط به سلاح گرم به استثنای کاهشی نسبی بین سال‌های 2017 و 2018 عموماً در حال افزایش است.»
 
«تعداد جرائم خشونت‌آمیز با سلاح گرم در سال 2020، 593 مورد افزایش یافته است که به معنای افزایشی 15 درصدی است.»
 
جویانگ لی، استادیار جامعه شناسی در دانشگاه تورنتو که به بررسی خشونت با اسلحه می‌پردازد، می‌گوید قتل در کانادا افزایش یافته است.
 
وی گفت: «در سطح کشوری، به ویژه طی سه یا چهار سال گذشته، تا حدودی افزایش یافته است.»
 
بر اساس داده‌های آژانس آمار کانادا، میزان قتل با سلاح گرم در سال‌های اخیر ثابت بوده است.

اگرچه تعداد مطلق قتل‌ها به وسیلۀ اسلحه گرم به بالاترین میزان خود در پنج سال گذشته در سال 2020 یعنی 277 رسید، اما نسبت قتل با سلاح گرم کاهش یافت. در سال 2020، 37.2 درصد از قتل‌ها به وسیلۀ سلاح گرم بوده، در حالی که در سال 2017 این میزان 40 درصد بوده است.

لی گفت که اگرچه اسلحه می تواند کشنده باشد، اما اغلب موارد اینطور نیست.

وی گفت: «قتل در واقع مانند نوک کوه یخ در مورد جنایات خشونت آمیز است. این بدون در نظر گرفتن تیراندازی‌های غیر مهلک است، که اکثریت قریب به اتفاق تیراندازی‌ها شامل می‌شود.»
 
خودکشی، جنبه دیگری از خشونت با اسلحه که کشنده است، بسیار بیشتر از قتل در کانادا است - اما در 20 سال گذشته افزایش مداومی را نشان نداده است. بر اساس آمار کانادا، پس از افزایش شدید خودکشی در سال 2015
با 4405 خودکشی، در سال 2020 به 3540 رسید.

خودکشی رابطه مثبت مستندی با اسلحه دارد.

نگرانی مردم از خشونت با اسلحه

مردم همگام با افزایش خشونت با اسلحه نگرانی خود را ابراز می‌دارند.

براساس تحقیقات افکار عمومی در مورد سلاح گرم توسط امنیت عمومی کانادا، 47 درصد از کانادایی‌ها احساس می‌کنند که خشونت با اسلحه تهدیدی برای جامعه آنها است.
 
نظرسنجی Ipsos در سال 2020 گزارش داد که اکثریت قریب به اتفاق (82 درصد) از شرکت کنندگان در نظرسنجی از لایحۀ C-21 حمایت کردند، قانونی که با هدف ممنوعیت سلاح‌های کلاس «تهاجمی/جنگی»  طراحی شده است.
 
نظرسنجی Leger and Association for Canadian Studies در سال 2021 گزارش داد که حدود دو سوم (66 درصد) از پاسخ دهندگان از کنترل شدید‌تر بر اسلحه در کانادا حمایت می‌کنند. تنها 10 درصد طرفدار مقررات آسان‌تر بودند، در حالی که 19 درصد وضعیت موجود را منساب می‌دانستند.

کریستین پیرس، وکیل مدافع جنایی مستقر در تورنتو و همچنین نویسنده کتاب «ورود به سیستم بابل» [ Enter the Babylon System]، کتابی در مورد فرهنگ اسلحه، می‌گوید که در حالی که خشونت با اسلحه یک موضوع جدی است، او فکر می کند نگرانی عمومی در مورد آن بیش از حد است.

وی گفت: «اسلحه ذاتاً ترس برانگیز است. این هراس نه تنها از جنایت با اسلحه بلکه از دیگری نیز وجود دارد – چرا که خشونت‌های مرتبط با اسلحه به صورت کلیشه‌ای به دیگران نسبت داده می‌شود.»
 
چه کاری می‌توان انجام داد؟
 
با در نظر گرفتن آگاهی عمومی از این موضوع، احزاب پیشنهادهای سیاستی ارائه کرده‌اند که می گویند این روند را معکوس می‌کند.

به عنوان مثال، لیبرال‌ها برنامه بازخرید اسلحه را معرفی کرده‌اند که به هر استانی که حمل سلاح گرم را ممنوع کند یک میلیارد دلار [برای خرید اسلحه از مردم] اختصاص می‌دهد. محافظه کاران پیشنهاد کرده‌اند که افسران پلیس بیشتری استخدام می‌کنند. حزب دموکراتیک نوین بودجه‌ای را برای پروژه‌های ضد گروه‌های خلاف‌کار در سطح جامعه پیشنهاد داده است.
 
اما هم لی و هم پیرس می‌گویند که دوست دارند یک رویکرد پیشرو و مبتنی بر جامعه برای مقابله با ریشه‌های خشونت با اسلحه ارائه شود.
 
پیرس می‌گوید: «مردم واقعاً نمی‌خواهند به مشکل بزرگتر بپردازند که به جنایت با اسلحه مرتبط نیست، بلکه مربوط به اقتصاد، طبقه‌ بندی، و معایب تجمعی است.»
 
لی می‌گوید ارائۀ سیاست خوب برای مقابله با خشونت با اسلحه به دلیل فقدان داده‌های مناسب کند شده است. به طور خاص، تحقیقات لازم در مورد سر منشأ سلاح‌های غیر مجاز انجام نشده است.
 
در حال حاضر، لی تردید دارد که اقدامات بیشتر مانند پلیس بیشتر و ممنوعیت استفاده از انواع خاصی از اسلحه‌ها نتایج خوبی در پی داشته باشد.
 
«مفهوم ممنوعیت باعث می‌شود همه فکر کنند، خوب، اسلحه‌ای دیگر وجود ندارد و از آنها در جنایت استفاده نمی‌شود. اما اگر الگوهای کنونی همان الگوهای گذشته را نشان دهند، احتمالاً چنین چیزی تأثیر چندانی نخواهد داشت.»
 

ثبت دیدگاه

Captcha Image