• دلار آمریکا (خرید): 24,750
  • دلار آمریکا (فروش): 25,250
  • دلار کانادا (خرید): 20,000
  • دلار کانادا (فروش): 20,400

بزرگداشت رسمی اولین روز رهایی در کانادا

پس از سال‌ها کمپین سیاسی توسط قانون‌گذاران سیاهپوست، حامیان جامعه، در روز یکشنبه کانادا در سراسر کشور به طور رسمی لغو برده داری را تقریباً در 200 سال پیش گرامی داشت.

نمایندگان پارلمان کانادا در ماه مارس به نفع قانون به رسمیت شناختن «روز رهایی» در سراسر کشور در اول آگست رأی دادند. درست در چنین روزی در سال 1834 این قانون به اجرا در آمد، که برده‌داری را در مستعمرات پیشین بریتانیا از جمله کانادا ممنوع می‌کرد.

سناتور واندا تامس برنارد، یک شخصیت برجسته در تلاش برای به رسمیت شناختن روز رهایی گفت «این روز، روز جنش و پایکوبی نسیت، بلکه زمانی برای تعمق، زمانی برای یادآوری، و زمانی برای ارج نهادن به نیاکان است.»

تامس برنارد در نشستی آنلاین در روز یکشنبه گفت که به رسمیت شناختن روز رهایی نشانه‌ای از آغاز کارهاییست که می‌خوهیم بعداً نجام دهیم، تاریخ سیاهان باید هرساله در تمام کانادا تدریس شود، و باید عذرخواهی و جبران خسارت باید به بحص گذاشته شود.

وی گفت: «اگر از قدرت جمعی خود استفاده کنیم، روز رهایی و به رسمیت شناختن روز رهایی باید ما را در مسیری مثبت به سمت جلو هدایت کند.»

جاستین ترودو در بیانیه‌ای در روز یکشنبه اعلام کرد: «روز رهایی نشانی از فعالیت جتماعی، عدالت، و تعهد ما به آینده‌ای منصفانه است.»

وی گفت: «امروز، ما دوباره خود را به نبر برعلیه نژادپرستی ضد سیاهان، بیگانه‌ هراسی، تبعیض نژادی، و دیگر عدم تحمل بر علیه آفریقایی تبارها‌ در کانادا متعهد می‌کنیم.»   

اما تاریخچۀ برده‌داری در کانادا ناشناخته باقی مانده است. برده داری در کانادا دو قرن پیش از امضای قانون لغو برده‌داری در بریتانیا در سال 1833 وجود داشت. این قانون از اول آگست 1834 به اجرا درآمد.

برده‌داری در مستعمرات اولیه که بعدها به کانادا تبدیل شد رواج داشت؛ یک تاریخدان معتقد است که 4200 نفر در فرانسۀ جدید (استان کبک امروزی) و سپس در کانادای علیا و کانادای سفلی (کبک و انتاریو) بین سال‌های 1671 و 1831 به بردگی گرفته شده‌اند. برده‌ها را هم سیاه‌پوستان و هم مردمان بومی تشکیل می‌دادند.

دولت کانادا در وبسایت خود می‌نویسد: «پس از آنکه ساکنان استعماری، کانادای علیا را تأسیس کردند، تعداد برده‌های آفریقایی‌ تبار و نوادگان آنها به طرز چشمگیری افزایش یافت. تخمین زده می‌شود 3000 مرد، زن و کودک آفریقای تبار به کانادای امروزی آورده شدند و در نهایت از تعداد برده‌های مردمان بومی افزایش یافت.»

«بسیاری از سیاه‌پوستان با فرار از کانادای علیا به قلمرو شمال غرب که شامل میشیگان، اوهایو، ورمونت، و نیویورک می‌شود، با برده‌داری مبارزه کردند. در این ایالت‌ها برده‌داری در اوایل قرن 18 ممنوع شده بود.»
شهرها و استان‌های کانادا از جمله انتاریو و نوااسکوشیا که از نظر تاریخی دارای جوامع سیاهپوست هستند، روز رهایی را به رسمیت شناخته‌اند.  

روز یکشنبه چندین رویداد برای بزرگداشت روز رهایی برنامه ریزی شد.

حامیان اجتماعی به نوبۀ خود تلاش زیادی را به مقامات آوردند تا از به رسمیت شناختن نمادین روز رهایی فراتر روند و به تأثیرات بلند مدت برده‌داری در کانادا همچن نژادپرستی ضد سیاه بپردازند.

سارا رافلی روزنامه نگار و رمان نویس می‌نویسد: «روز رهایی و  روز‌های خاص دیگر که عذاب سیاه‌پوستان را به رسمیت می‌شناسد، گام مهمی به سوی برابری است – اما باید تلاش شود به رسمیت شناختن با عمل و عدالت همراه شود.»

کمسیون کانادا برای یونسکو هم می‌نویسد: «برای پیشرفت واقعی، به چیزی بشتر از به رسمیت شناختن از جانب کانادایی‌ها و دولت نیاز داریم.»

«مهر تأییدی بر دوره‌ای تاریخی شرم آور در تاریخ ما یک چیز است. انجام یک کار پیشگیرانه برای پرداختن به میراث آن کار دیگریست.»

ثبت دیدگاه

Captcha Image