• دلار آمریکا (خرید): 23,900
  • دلار آمریکا (فروش): 24,500
  • دلار کانادا (خرید): 19,000
  • دلار کانادا (فروش): 19,850

پیدا شدن یک گور دسته جمعی در یک مدرسۀ شبانه روزی

برای دهه‌ها بیشتر کودکان مردمان بومی در کانادا از خانواده‌های آنان گرفته می‌شد و به زور آنان را به مدارس شبانه‌روزی می‌فرستادند. در یک مورد تعداد زیادی از آنها هرگز به خانه بازنگشتند، به خانواده‌هایشان تنها پاسخ‌های مبهم و سربالا داده می‌شد و یا اصلاً در مورد آنان حرفی نمی‌زدند.

اکنون یک جامه از مردمان بومی در بریتیش کلمبیا می‌گوید که شواهدی را در بارۀ کودکان گم‌شده پیدا کرده است: یک گور دسته ‌جمعی در زمین یک مدرسۀ شبانه روزی که باقیماندۀ بدن‌های 215 کودک را در خود جای داده است.

رئیس روزان کاسیمیر از قبیلۀ Tk’emlups te Secwepemc روز جمعه گفت که رادار زمین نفوذ باقیماندۀ اجساد را در نزدیکی مکان مدرسۀ شبانه‌روزی سرخپوستان Kamloops پیدا کرده است که از سال 1890 تا دهۀ 1970 فعالیت داشته است.

رئیس کاسیمیر در یک کنفرانس خبری گفت: «واقعیتی تلخ است و این واقعیتِ ماست، تاریخ ماست. چیزی است که همیشه برای اثبات آن جنگیده‌ایم. برای من همیشه تاریخی ناخوشایند بوده است.»
باقیماندۀ اجساد که رئیس کاسیمیر آنها را «بسیار بسیار قدیمی» می‌خواند، شامل کودکانی می‌شود که 3 سال سن داشته‌اند.

کانادا در قرن نوزدهم سیستمی از مدارس شبانه‌روزی را برای کودکان افراد بومی آغاز کرد که عمدتاً توسط کلیساها اداره می‌شد. این سیستم از دهۀ 1970 به تدریج رو به کاهش نهاد و آخرین مورد از آنها در سال 1996 تعطیل شد.

دولت به منظور عذرخواهی در مورد این مدارس یک کمیسیون حقیقت‌یابی و مصالحه را ایجاد کرد؛ این کمیته نتیجه گرفت که در مجموع حداقل 4100 دانش‌آموز در این مدارس جان خود را از دست دادند که دلیل آن بیشتر سوءرفتار، عدم توجه کافی، بیماری و یا تصادف بوده است. این کمیته دریافت که در بسیاری از موارد، خانواده‌های کودکان هرگز از سرنوشت فرزندان خود مطلع نشده‌اند که اکنون از آنان با عنوان «کودکان گمشده» یاد می‌کند.

در حالی که همیشه‌ شایعه‌هایی در بارۀ گور‌های بی نام و نشان در مدارس شبانه‌روزی وجود داشت، اگر یافته‌های گزارش اولیه توسط قبیلۀ Tk’emlups te Secwepemc تأیید شود، اولین باری خواهد بود که یک گور دسته جمعی کشف خواهد شد.    

مدرسۀ شبانه روزی Kamloops که زمانی با 500 دانش‌آموز یکی از بزرگ‌ترین مدارس شبانه‌روزی در کانادا بود، توسط کلیسای کاتولیک اداره می‌شد تا اینکه بالاخره در سال 1969 زمانی که دولت فدرال کنترل آن را به دست گرفت، بسته شد.

مدرسۀ شبانه روزی Kamloops در سال 1937. منبع عکس: Archdiocese of Vancouver

اسقف اعظم ونکوور جی مایکل میلر در بیانیه‌ای گفت: «درد و رنجی را که چنین اخباری ایجاد می‌کند به ما یاد‌آوری می‌کند که نیاز مداومی برای روشن کردن تمام رویداد‌های تراژیک در این مدارس شبانه روزی وجود دارد که توسط کلیسا اداره می‌شدند. گذرِ زمان رنج را پاک نمی‌کند.»   

برخلاف دیگر گروه‌های مذهبی که مدارس شبانه‌روزی را اداره می‌کردند، کلیسای کاتولیک برای ظلم‌هایی که در قبال دانش‌آموزان بومی روا داشته هنوز به صورت رسمی عذرخواهی نکرده است. در سال 2018، پاپ فرانسیس درخواست مستقیم جاستین تورودو را مبنی بر عذرخواهی رد کرد.

کمیسیون حقیقت‌یاب و مصالحه در سال 2015 نتیجه گرفت که مدارس شبانه‌روزی بخش از برنامه‌ای «نسل‌کُشی فرهنگی» بود. استفاده از زبان‌های بومی و پایبندی به آداب و رسوم در مدارس با اعمال خشونت ممنوع بود.

این کمسیون شواهدی را مبنی بر بی‌توجی و بدرفتاری در طول دهه‌ها فعالیت مدرسۀ شبانه‌روزی Kamloops یافت. در سال 1918، یک مسئول دولتی که برای بازرسیِ مدرسه گماشته شده بود، گزارش کرد که «مظنون است که سلامت کودکان به دلیل کافی نبودن غذای مقوی در خطر است.»

جرالدین باب، یکی از دانش‌آموزان سابق این مدرسه به کمیسیون حقیقت‌یاب گفت که اعضای کارکنان این مدرسه «دانش‌آموزان را کتک می‌زدند، کنترل خود را از دست می‌دادند و آنها را به دیوار می‌کوبیدند، و آنها را به باد مشت و لگد می‌گرفتند.»

رئیس کاسیمیر گفت این جستجو برای اجساد کودکان گمشده در اوایل دهۀ 2000 آغاز شد، بیشتر به این دلیل که توضیحات رسمی مبنی سرنوشت آنها با داستان‌هایی که دانش‌آموزان قدیمی تعریف می‌کردند همخواهی نداشت.
او گفت: «باید روایت‌های بیشتری وجود داشته باشد. به لطف پیشرفت تکنولوژی و توانایی گشتن در زیر سط زمین بسیاری از داستان‌هایی را که زمانی تعریف شده، تأیید می‌کند.»

او گفت که اسکن رادار هنوز به پایان نرسیده است. «تمام زمین‌ها را هنوز جستجو نکرده‌ایم، و می‌دانیم که هنوز جاه‌های زیادی برای جستجو وجود دارد.»

رئیس بابی کامرون از فدراسیون حق حاکمیت قبایل سرخپوست در ساسکاچوان در بیانیه‌ای گفت: «پیدا شدن اجساد 215 کودک در مکان یک مدرسۀ شبانه روزی یک تراژدی ملی است.» او از دولت فدرال خواست که با گروه‌های بومی در امر تحقیق بر روی سرنوشت کودکان گمشده کمک کند.     

دفتر کارولین بنِت، وزیر مسئول روابط مردمان بومی کانادا در بیانیه‌ای گفت: «این کشف، بازتاب‌دهنده فصلی تاریک و دردنام از تاریخ ما است.» ادارۀ او و مسئولان بهداشت در بریتیش کلمبیا فعالیت‌های حمایتی خود را از مردمان بومی افزایش داده است.

لیسا لاپوینت، پزشک ارش قانومی بریتیش کلمبیا، در یک ایمیل گفت به صورت رسمی دفتر وی در روز پنجشنبه یافته‌های مربوط به رادار زمین نفوذ را دریافت کرده است. او گفت: «ما هنوز در مراحل اولیۀ جمع‌آوری شواهد و مدارک قرار داریم، و به صورت نزدیک با قبیلۀ Tk’emlúps te Secwépemc و دیگران بر روی این فایند حساس کار خواهیم کرد.»

جان هورگان، نخست وزیر بریتیش کلمبیا، گفت که وی از شنیدن این خبر «وحشت‌زده و غمگین» شده، و اظهار داشته که از هیچ تلاشی برای حمایت از قبیلۀ horrified and heartbroken در روشن کردن هرچه بیشتر این موضوع خودداری نخواهد کرد.

رئیس کاسیمیر گفت جوامع بومی در سراسر کانادا همه کودکانی را داشته‌اند که در این مدارس شرکت کرده‌اند و ناپدید شده‌اند.

او می‌گوید: «بسیاری دیگر از قبایل بومی که مدارس شبانه روزی در جوامع خود داشته‌اند می‌خواهند بدانند و از تکنولوژی جدید استفاده کنند تا در یابند که چه بلایی به سر عزیزان آنان آمده است. بدون شک پرداختن به موضوع این کودکان یک افتخار است.»
 

ثبت دیدگاه

Captcha Image