• دلار آمریکا (خرید): 23,900
  • دلار آمریکا (فروش): 24,500
  • دلار کانادا (خرید): 19,000
  • دلار کانادا (فروش): 19,850

چرا فوتبالیست‌ها ضربات پنالتی را خراب می‌کنند؟

چرا بعضی از ورزشکاران در موقعیت‌های پُر فشار شکست می‌خورند، در حالی که بقیه موفق می‌شوند؟ یک مطالعه بر روی بازیکنان فوتبال که ضربات پنالتی را در شرایط بسیار پر فشار از دست داده‌اند، سرنخ‌هایی را در مورد عدم موفقیت آنان به ست می‌دهد. 

این مطالعه که در روز جمعه در جورنال تخصصی Frontiers in Computer Science منتشر شد، فعالیت مغز بازیکنان فوتبال باتجربه و بی تجربه را در لحظات فشار کم و فشار بالا هنگام ضربات پنالتی مورد تجزیه و تحلیل قرار داده‌ است.
 
از طریق داده‌ها، آنها دریافتند وقتی بازیکنان در حین ضربات پنالتی دچار اضطراب می‌شوند، که قسمت قشر حرکتی مغز (motor cortex)، که مسئول کنترل حرکات ارادی بدن است، به درستی فعال نمی‌شود.
در عوض، وقتی بازیکنان فوتبال احساس اضطراب می‌کنند، قشر پیش پیشانی مغز (the prefrontal cortex) – بخشی از مغز که تمرکز و توجه شما را به چیزی معطوف می‌کند و تصمیمات شما را پردازش می‌کند – بیشتر فعال می شود و باعث می‌شود فوتبالیست‌ها ضربات پنالتی خود را از دست بدهند.
 
یک مشاور عملکرد ذهنی، که در این مطالعه شرکت نداشته می‌گوید، که اضطراب و فشار می‌تواند مغز یک ورزشکار را از کار بیندازد کند.
 
لورا مالِت، یک مشاور عملکرد ذهنی به سی تی وی نیوز کانادا گفت: «مسیرهایی که به طور معمول فعال می‌شوند و با یکدیگر کاملاً خوب ارتباط برقرار می کنند، دیگر فعال نمی‌شوند.»
 
«این امر به نوعی حرکات شما را متوقف می‌کند و باعث می‌شود شما در مورد کاری که انجام می‌دهید بسیار بیشتر فکر کنید که باعث می‌شود همه چیز بسیار به صورت تفکری انجام شود. شما در مورد هر بخش و قسمت آن حرکتی که باید انجام دهید به خوبی فکر می‌کنید.»
 
برای فوتبالیست‌های با تجربه‌تر، این مطالعه نشان داد که قشر گیجگاهی چپ آنها - که در کنترل حافظه و درک مفاهیم آنها نقش دارد - اغلب وقتی در چنین شرایط دارای فشار زیادی قرار دارند، بیشتر تحریک می‌شود.
 
محققان می‌گویند این را می توان به یک نظریه خود متمرکز نسبت داد، جایی که ورزشکاران چنان فشار زیادی را احساس می‌کنند که واقعاً در مورد چگونگی به ثمر رساندن گل بیش از حد نیاز فکر می‌کنند.
 
مالِت می‌گوید: «وقتی در آن مهارت کافی دارید و در آن خوب هستید پس باید به صورت  خودکار عمل کنید. نباید در مورد آن فکر کنید زیرا با فکر کردن بیش از حد است که همۀ مشکلات شروع می‌شود.»
 
«آن مهارت‌هایی که اکنون به آگاهی شما افزوده شده و شما نسبت به آن از خودآگاهی بیشتری برخوردار هستید و سعی در کنترل آن دارید، بدون تفکر زیاد می‌توانید مورد استفاده قرار گرفته شوند.»
 
نظریه پرت شدن حواس
 
نگاهی دیگر به اینکه چرا بازیکنان فوتبال ممکن است یک ضربه پنالتی را از دست بدهند همان چیزی است که در این تحقیق به عنوان یک نظریۀ پرت شدن حواس (distraction theory) توصیف شده است. از طریق ارزیابی بازیکنان، فوتبالیست‌های باتجربۀ بیشتر قبل از زدن گُل فقط مدت کوتاهی به دروازه بان نگاه می‌کنند، در حالی که بازیکنان فوتبال کم تجربه‌تر برای مدت زمان طولانی‌تری به دروازه بان نگاه می‌کنند و در زدن گل از روی نقطۀ پنالتی موفق نبودند.
 
این مطالعه می‌گوید هنگام تماشای دروازه بان برای مدت زمان طولانی، به اضطراب این امکان را می‌دهد تا مغز را تسخیر کند و باعث می‌شود تا فوتبالیست به جای اجرای مهارت، بر روی فشار موقعیت تمرکز کنید.
 
برنلی شَپیرو، مربی روانشناسی و عملکرد ورزشی و روان درمانگر رفتاری شناختی، می‌گوید: «تمرکز بر روی دروازه‌بان و عوامل بیرونی به آنها قدرتی می‌دهد که در نهایت از ورزشکار گرفته می‌شود.»
 
شَپیرو می‌گوید: «اگر تمرکز فوتبالیست بر روی دروازه‌بان است یا تمرکز بر روی یک عامل خارجی است، چقدر تمرکز برای آنچه را که باید در زمین اجرا کند برای افزایش شانس گلزنی برای فوتبالیست باقی می‌ماند.» اگر توجه و تمرکز خود را بر روی دروازه بان قرار دهیم، به یک معنا، تمام قدرت و انرژی خود را به آنها اختصاص می‌دهیم و تمرکز ما از دست می‌رود، و یا حواس ما پرت می‌شود.»
 
بنابراین چگونه ورزشکاران می‌توانند کنترل خود را در موقعیت‌های با فشار بالا حفظ کنند؟
 
شَپیرو می‌گوید که در تمریناتش، او به ورزشکارانش می‌گوید «تفنگ فشار را زمین بگذارند» و مفهوم فشار را یک توهم بدانند.
 
او می‌گوید: «بدن تفاوت خطر واقعی یا خطر درک شده را نمی‌داند ... وقتی ما وارد آن موقعیت فشار می‌شویم، بدن دقیقاً همان کاری را انجام می‌دهد که باید انجام دهد زیرا فقط معتقد است که در یک موقعیت تهدید آمیز قرار دارید.»
 
«اگر فشار از میان برود و شما می‌توانید آن را انجام دهید، این بدان معنی است که شما مهارت و توانایی انجام آن را دارید. تنها چیزی که تغییر می‌کند درک شما از آن است، بنابراین ما این توهم را ایجاد می‌کنیم و فشاری را ایجاد می‌کنیم که به نوعی ساخته شده توسط خودمان است.»
 
دیدگاه خود را در مورد فشار تغییر دهید
 
شَپیرو می‌گوید که او دوست دارد به ورزشکارانش یاد بدهد دیدگاه خود را نسبت به شرایط تغییر دهند و به فشار به عنوان یک امتیاز نگاه کنند. با این کار، او می‌گوید شما می توانید آدرنالین را در سطح قابل کنترلی نگه دارید.
 
وی می‌گوید: «اگر ما بتوانیم آن را به عنوان یک امتیاز درک کنیم، آنگاه می‌توانم بر اعصاب خود کنترل داشته باشیم ... من می‌توانیم با تنفس و خودآگاهی اضطراب خود را کم کنیم، می‌توانم تلاش کنم و سرعت اتفاق افتادن رُخداد‌ها را آهسته کنیم. می‌توانیم لحظه‌ای راب فکر کردن در بارۀ کاری که می‌خوایم انجام دهیم اختصاص دهیم.» 
 
پذیرش آن به عنوان یک چالش به جای تهدید

اینکه از خود بپرسید که آیا در حالت چالش هستید یا تهدید، استراتژی دیگری است که شَپیرو در مورد ورزشکاران خود استفاده می‌کند. غالباً مواردی که بازیکن چنین تصوری از نیاز به گلزنی دارد، تقریباً به تهدید تبدیل می شود زیرا تمرکز روی نتیجه است. در عوض، وی پیشنهاد می‌کند این تفکر به تفکری چالشی تبدیل شده و بر روند انجام کار تمرکز شود.
 
وی می‌گوید: «به خود یادآوری کنید که من قبلاً هزاران بار این کار را انجام داده‌ام، می‌دانم که چگونه باید این کار را انجام دهم، تمرکز بر روی نتیجه را رها می‌کنم و بر روی روند کار تمرکز خواهم کرد.»
 
شَپیرو می‌گوید که با این نشانه‌ها و سرنخ‌های عملکردی، ورزشکاران بهتر می‌توانند به توانایی‌های خود اعتماد و بر روی استراتژی خود تمرکز کنند.
 

ثبت دیدگاه

Captcha Image