• دلار آمریکا (خرید): 23,900
  • دلار آمریکا (فروش): 24,500
  • دلار کانادا (خرید): 19,000
  • دلار کانادا (فروش): 19,850

شش راه برای کمک به کودکان برای بیان احساسات خود نسبت به پاندمی کرونا از طریق هنر

پاندمی کووید 19 کودکان سراسر جهان را به طرق مختلف تحت تأثیر قرار داده است. به دلیل تعطیلی و محدودیت‌ها، آنها دیگر نمی‌تواند در جامعه حضور داشته باشند، و دیگر از حمایت دوستان، جوامع مدرسه و اقوام برخوردار نیستند. کودکان ممکن است راجع به ویروس حرف بزنند و اینکه چه می‌توانند بکنند تا در امان بمانند، آنها همچنین ممکن است در معرض اخبار مربوط به کووید 19 قرار بگیرند.

کودکان تحت تأثیر روحیۀ فراگیر خانواده‌‌های خود قرار می‌گیرند. تغییر در زندگی اجتناب ناپذیر است، و کودکان تغییر را به صورتی متفاوت بر اساس متغیرهای رشد، بیولوژیکی، و ارتباطی خود تجربه می‌کنند.

دوران کودکی مملو از سطوح مختلفی از ناملایمات است. سلامت روان نوزاد و کودک به بزرگسالان، معمولاً سرپرستان با محبت وابسته است، تا بتوانند درک و تجارب خود را شکل بدهند و بدین وسیله بتوانند واکنش‌های عاطفی، اجتماعی، شناختی و رفتاری خود مانند انعطاف پذیری و همدلی را تسهیل کنند.

شنیدن تجربیات کودکان در بارۀ پاندمی

کودکان افکار و احساسات خود را از طریق هنر و بازی بیان می‌کنند. آنها در فعالیت‌های خلاقانه شرکت می‌کنند تا تجربیات خود را به اشتراک بگذارند، استرس‌های خود را تسکین بخشند و از پس اتفاقاتی که در زندگی‌ آنها روی می‌دهد برآیند.

هنر می‌تواند راهی برای ارتقاء و حفاظت از سلامت روانی در کودکان باشد. همچنین در حال حاضر ایجاد یک فضای پرورشی برای کودکان در ایجاد هنر بسیار مهم است.

همانطور که بزرگترها، آیندۀ کودکان امروز را در نظر می‌گیرند، مهم است که ما تجربیات کودکان در مورد پاندمی را بشنویم و آنها را ضبط کنیم. این مطالعه‌ای متمرکز است که من در برنامه مطالعات در بارۀ دوران کودکی در دانشگاه گوئلف-هامبر (Guelph-Humber) انجام می دهم. از طریق مطالعه و بررسی هنر خلق شده توسط کودکان در این دوران، ما به آراء و دیدگاه‌های کودکان گوش خواهیم داد. ما از شما دعوت می کنیم بیشتر بیآموزید و در مورد به اشتراک گذاری هنر کودکان خود در این مطالعه به آدرس (https://www.childart.ca/participate)، فکر کنید.

منبع عکس: Piqsels
نقش حیاتی روابط   

کودکانی که در محیط‌های سرشار از محبت، ایمن، و قابل اعتماد رشد می‌کنند، معمولاً در طول زندگی خود با دیگران روابط ایمن، قابل اعتماد و سرشار از محبتی را برقرار می‌کنند.

آنها دیگران را در موقعیت‌های مختلف حمایت می‌کنند،  ادراک خود را با آنان به اشتراک می‌گذارند و در صورت لزوم بخشنده هستند. آنها یادگرفته‌اند که جهان و انسان‌های آن نسبتاً امین و قابل اعتماد هستند. آنها مدلی عملی از جهان را در موقعیت‌ها و تعامل‌های خود با دیگران اجرا می‌کنند.

کودکانی که از طریق تجربه با مراقب (مراقب‌های) خود با افزایش استرس، اضطراب، ترس یا عدم سازگاری عاطفی یا درک روبرو می‌شوند‌، غالباً ایده‌هایی از جهان در آنها شکل می‌گیرد که مبتنی بر ترس و نیاز به ایجاد محافظت است. این پدیده حتی زمانی که والدین بهترین تجربیات و محیط ممکن را در اختیار کودکان قرار می‌دهند، ممکن از در کودکان شکل گیرد.

این امر تا حدی به دلیل انتقال بین نسلی رفتارهای دلبستگی (inter-generational transmission of attachment behaviours) است. افراد به طور كلی همانند والدین خود، نقش والدین را به خود می‌گیرند. تجارب اولیه بخشی از ترکیب ژنتیکی کودک است: متخصصان اپی ژنتیک اجتماعی بیان کرده‌اند این تجربیات «زیر پوستی می‌مانند» (اپی ژنتیک اصولاً مطالعهٔ عوامل خارجی یا محیطی است که باعث روشن یا خاموش شدن ژن‌ها می‌شود و بر روی چگونگی خوانده‌شدن ژن‌ها اثر می‌گذارد). کودکان در طول زندگی خود تحت تأثیر تجربیات اولیه کودکی خود قرار می‌گیرند.

خلق هنر به کودکان کمک می‌کند احساسات و افکار خود را بیان کنند. این فرصت را برای آنها فراهم می‌کند تا امور ممکنی را تصور کنند، سناریوهای دیگری را ببینند و ایجاد کنند که می‌تواند راه‌های جدیدی را برای تعامل در روابط و محیط آنها ایجاد کند.

نکاتی برای والدین برای کمک به کودکان در بیان خود از طریق هنر
  • فضایی دوستانه برای کودکان ایجاد کنید که بتواند از طریق بهم ریختگی  خلاقیت بی‌نظیر خود را بروز دهد. ابزارهایی مانند کاغذ، مداد رنگی، خمیر بازی، رنگ، اکلیل را برای کودک خود فراهم کنید و به او اجازه دهید آزادانه کاوش و خلق کند. بعضی از کودکان از نشستن روی صندلی لذت می‌برند و دیگران از نشستن بر روی زمین. اگر فضا برای احساس راحتی آنها کافی باشد و سبک خلاقانه آنها را پشتیبانی کند، نحوه انتخاب آنها برای خلق اثر هنری امر مهم نیست.   
  • نزدیک کودک خود باشید و از او پیروی کنید. کنارش بنشینید و شما هم شروع به کشیدن نقاشی کنید، ممکن است تعجب کنید که چقدر هنگام نقاشی کشیدن شبیه به کودک خود هستید. کودکان و نوجوانان بزرگتر ممکن است دوست داشته باشند به طور مستقل کار کنند اما همچنان از دور نظاره گر باشید. آنها ممکن است بخواهند ایده‌های خود را به اشتراک بگذارند.
  • هنری که آنها خلق می‌کنند ممکن است قابل تشخیص و یا غیر قابل تشخیص باشد. نگران نباشید که ممکن است به چه چیزی شبیه باشد و یا اینکه اصلاً به چیزی شبیه نباشد! بیانِ خود فی نفسه امری معتبر است.
  • سعی کنید برای خلق کردن [نقاشی کشیدن]، و یا برای اجرا، کودک خود را تحت فشار قرار ندهید. بیانِ خود باید با احساس خوبی همراه باشد. ابزار و فضا را فراهم کنید و اجازه دهید آنها خود را بیان کنند.
  • وقتی که آنها نقاشی خود را به شما نشان می‌دهند بازخورد مثبتی ارائه دهید. به یاد داشته باشید، این بیان احساسات آنها و نحوه مشاهدۀ آنها نسبت به خود و جهان پیرامونشان است. سعی نکنید آن را تغییر دهید یا «بهبود» بخشید. شما می‌توانید سوالاتی مانند «این نقاشی چقدر زیباست، می‌توانی درباره آن به من توضیح بدی؟» بپرسید، می‌توانید در مورد رنگ استفاده شده اظهار نظر کنید یا احساسی را که در شما ایجاد می کند را با کودک خود به اشتراک بگذارید. به اشتراک گذاری و صحبت کردن در مورد نقاشی را تشویق کنید. به کودکان اجازه دهید غرور، آسیب پذیری، اعتماد و پذیرش را تجربه کنند.
  • پذیرا باشید، هنر راهی عالی برای ابراز و به اشتراک گذاری احساسات با دیگران است. خلق هنر با کمک همدیگرمی‌تواند تجربه‌ای لذت بخش باشد که می‌تواند حس اعتماد و پذیرش را در کودک تقویت کند.

نویسنده: نیکی مارتین، رئیس برنامه مطالعات دوران کودکی، دانشگاه گوئلف-هامبر
 

ثبت دیدگاه

Captcha Image