• دلار آمریکا (خرید): 11,300
  • دلار آمریکا (فروش): 11,350
  • دلار کانادا (خرید): 8,700
  • دلار کانادا (فروش): 8,770

مالیات کربن فدرال چه تاثیری بر رقابت پذیری صنایع کانادایی دارد؟

با افزایش مالیات کربن توسط دولت فدرال کانادا به 50 دلار بر هر تن در سال 2022، اغلب این بحث پیش می آید که احتمالا به علت هزینه های بالای سوخت، رقابت پذیری صنایع کاهش یابد. در این مواقع، کارخانه ها با تغییر مکان در کشورهایی ساخته می شوند که سیاست های ساده تری در مورد تغییرات آب و هوا دارند، این پدیده با نام نشت کربن (carbon leakage) شناخته می شود. این گزارش به بررسی دامنه نگرانی ها در مورد فشارهای رقابت پذیری ناشی از مالیات کربن بر صنایع کانادایی و شناخت بخش هایی که بیشترین ریسک تجربه نشت کربن را دارند، می پردازد.

این تحلیل از آخرین جدول IO)(Input-Output)، که در سال 2015 توسط مرکز آمار کانادا برای تخمین اثرات کوتاه مدت مالیات کربن 50 دلاری بر قیمت وسایل خانگی و هزینه های تولید بخش های مختلف اقتصادی در کانادا به کار رفته بود، استفاده می کند.

ما دریافتیم که در نتیجه ی مالیات کربن 50 دلار بر تن، در چهار صنعت – تولید محصولات ذغالی و نفت خام؛ تولید مواد شیمیایی کشاورزی (آفت کش، کود و غیره)؛ تولید، انتقال و توزیع انرژی الکتریکی؛ و تولید مواد شیمیایی پایه – موجب افزایش هزینه تولید در بازه زمانی کوتاه و به میزان بیش از 5% خواهد شد. این چهار بخش 3% تولید ملی را بر عهده دارند.

چهل صنعت شامل استخراج نفت و گاز، صنعت تولید سیمان و بتن، و تولید فلزات اصلی، که نزدیک 20% صادرات کانادا را شامل می شوند، بیش از 1% افزایش در هزینه تولید را شاهد خواهند بود. افزایش هزینه تولید برای 71 بخش صنعتی دیگر به طور میانگین 0.6% خواهد بود. تخمین زده می شود افزایش هزینه برای کل اقتصاد کانادا (مجموع همه صنایع)، 2.4% در کوتاه مدت باشد.

در دومین قسمت تحلیل، با اندازه گیری آسیب های صادراتی صنایع تلاش کردیم بخش هایی که بیشرین فشار رقابت پذیری در صورت افزایش مالیات کربن را متحمل می شوند، شناسایی کنیم. آسیب های صادراتی مشخص می کند کدام بخش ها می توانند افزایش هزینه را به مشتریان منتقل کنند و کدام یک نمی توانند. تولید محصولات هوافضا و بخش های مربوطه، که 0.6% صادرات کانادا در سال 2015 را شامل میشد، آسیب پذیرترین بخش می باشد. این بدان معنا است که کارخانه های مربوط به این بخش از صنعت  نمی توانند به راحتی افزایش هزینه ناشی از مالیات کربن را بر مشتریان خود اعمال کنند. تولید محصولات الکتریکی در رتبه دوم قرار دارد و پس از آن به ترتیب صنعت خودروسازی، استخراج ذغال سنگ، و کارخانه های خمیر، کاغذ و مقوا قرار دارند.

در سومین قسمت، این دو بند را با هم ادغام کردیم. و دریافتیم که 13 صنعت که حدود 7.3% از صادرات ملی را در دست دارند، بیشترین فشار رقابت پذیری بر اثر افزایش مالیات کربن را در کوتاه مدت متحمل خواهند شد. به خصوص بخش تولید محصولات ذغال سنگ و نفت خام، که حدود 0.8% صادرات ملی را دارد، با افزایش هزینه 25 درصدی روبرو خواهد شد. تولید محصولات شیمیایی کشاورزی (حشره کش، کود و غیره) نیز دومین بخشی است که به شدت از افزایش مالیات کربن تاثیر می پذیرد. به همین نحو، بسیاری بخش های تولیدی شامل تولید مواد شیمیایی پایه، تولید فلزات اصلی، تولید سیمان و بتن، تولید محصولات شیمیایی گوناگون، و تولید محصولات معدنی غیرفلزی، به طور ناخوشایندی تحت تاثیر قرار می گیرند. به طور مثال، بخش محصولات شیمیایی پایه قابل صادرات، یک افزایش هزینه 5.7 درصدی در کوتاه مدت خواهد داشت. همچنین تولید فلزات اصلی که صادرات زیادی هم دارد در کوتاه مدت یک افزایش هزینه 3.6 درصدی را شاهد خواهد بود. فشار رقابت پذیری بر استخراج نفت و گاز، و کارخانه های خمیر، کاغذ و مقوا بسیار قابل ملاحظه خواهد بود. باید این نکته را در نظر داشت که در بلند مدت به واسطه پیشرفت های تکنولوژیک و رشد ساختار صنایع، تاثیر منفی مالیات کربن کاهش خواهد یافت.

در پاسخ به این نگرانی، دولت فدرال سیستم قیمت گذاری بر اساس مقدار تولید (OBPS) را به منظور کاهش آسیب به میزان صادرات و فشار رقابت پذیری، طراحی  کرده است. گرچه، موفقیت این امر در عمل به چگونگی پاسخ کارخانه ها، و چگونگی جبران هزینه های آنان بستگی دارد.

در حالی که هزینه نهایی محصول با مالیات کربن، توسط سیستم OBPS کاهش می یابد، اما این کاهش به اندازه تخفیف مالیاتی نیست، و حتی برای برخی کارخانه ها رقم چندانی نخواهد بود.

به طور کلی، مالیات کربن بر بخش های مختلفی تاثیر می گذارد. بخش هایی که صادرات بیشتری دارند، به میزان کمتری می توانند این افزایش هزینه را بر مشتریان خود اعمال کنند. این بخش ها (و کارخانه های مربوط به آنان) مجبور می شوند هزینه ها را به عهده بگیرند، که سبب کاهش سود، تضعیف رقابت پذیری، و از دست دادن سرمایه می شود. در نتیجه، مالیات کربن تاثیر به سزایی بر تصمیم گیری در مورد محل کارخانه ها خواهد داشت. سیاست گذاران باید توجه کنند افزایش مالیات کربن به 50 دلار در تن، موجب ریسک بالایی در رقابت پذیری صنایع صادراتی و وابسته به انرژی خواهد شد.

ترجمه الهه بیات

 

ثبت دیدگاه

Captcha Image