• دلار آمریکا (خرید): 12,000
  • دلار آمریکا (فروش): 13,260
  • دلار کانادا (خرید): 9,000
  • دلار کانادا (فروش): 9,500

الکساندر گراهام بل، کسی که عمر خود را وقف علم کرد

الکساندر گراهام بل در سال 1847 در ادینبورگ اسکاتلند متولد شد. پدر و پدر بزرگ او سخنرانان حرفه ای بودند. الکساندر در آینده از تکنیک های آنان برای آموزش به ناشنوایان استفاده کرد.

او و برادرانش تحصیلات ابتدایی خود را در خانه از پدر و مادر خود دریافت کردند. مادر الکساندر که نقاشی موفق بود، نسبتا ناشنوا بود. الکساندر در نوجوانی برای تحصیلات دبیرستان به دبیرستان سلطنتی ادینبورگ رفت. بل به موزیک و علم علاقه مند بود اما دانش آموز سر به هوایی بود و معمولا به درس توجه نمیکرد. بیرون مدرسه او نبوغ سرشارش را آشکار میکرد در سن 12 سالگی او فرایندی برای جدا کردن غلاف، با افزودن تعدادی برس سیمی به دستگاه موجود، در آسیاب دوست پدرش ابداع کرد.

بل در 15 سالگی به لندن فرستاده شد و در آنجا یک سال همراه پدربزرگش زندگی کرد. در همین سالها بود که وی Charles Wheatstone محقق دستگاه های تلگراف را ملاقات کرد، چارلز نوعی از دستگاه را برای صحبت کردن اختراع کرده بود، دستگاهی که میتوانست صدای انسان را تولید کند. این دستگاه الهام بخش بل شد و با کمک برادرش ملویل اقدام به ساخت دستگاه "talking larynx" "کردند، دستگاهی که در اثر عبور باد از درونش کلماتی قابل شناسایی تولید میکرد.

بل در 16 سالگی شروع به آموزش سخنوری کرد و در همان زمان بر روی فیزیولوژی سخن نیز تحقیقاتی انجام میداد. کارهای او آواشناس Alexander John Ellis را بسیار تحت تاثیر قرار داد به گونه ای که او در سال 1866 بل جوان را دعوت کرد تا به عضویت Philological Society درآید. در سال آتی او شروع به آموزش دانش آموزان ناشنوانا با استفاده از تکنیک "صحبت دیدنی" پدرش کرد. بل بین سال های 1867 تا 1870 اقدام به تحصیل در رشته آناتومی و فیزیولوژی در کالج لندن کرد اما این دوره را به پایان نرساند.
 
در سال 1870 او و والدینش به کانادا مهاجرت کردند و در بنت فورد، انتاریو ساکن شدند. بل در روزهای آخر اقامتش در بریتانیا با Alexander Ellis ملاقات کرد، این ملاقات باعث علاقه مند شدن بل به الکترونیک و باور به این که مردم خواهند توانست از طریق تلگراف صحبت کنند شد.

معلم ناشنوایان
در سال 1871 بل به عنوان معلم ناشنوایان در ماساچوست شروع به کار کرد، این کار شروع دوره طولانی کارکردن او به عنوان معلم ناشنوایان در آمریکا شد.

در آن زمان بیشتر متخصصان آمریکایی معتقد بودند که ناشنوایان قادر به صحبت کردن نخواهند بود و به آنها زبان اشاره می آموختند. در همان زمان نیز البته افرادی مانند Gardiner Greene Hubbard معتقد بودند که میشود به ناشنوایان توانایی صحبت کردن را آموخت.

بل مانند پدرش با تصویر سازی زبان، نقاشی و توضیح چگونگی ساخته شدن صداها به دانش آموزانش صحبت کردن را می آموخت. یکی از شیوه های او آگاه کردن دانش آموزان از صدا، با نشان دادن لرزش صدا بود.

بل برای کامل کردن علمش در سال 1872 در چند موسسه راجع به ناشنوایان علم آموخت و در سال 1873 مدرسه خودش به نام Vocal Physiology را در بوستون افتتاح کرد. در همان سال او شروع به آموزش به Mabel Hubbard کرد، آنها به هم علاقه مند شدند و ده سال بعد ازدواج کردند.

بل در اوقات فراغتش راجع به عبور الکتریکی صدا تحقیق میکرد که نهایتا منجر به اختراع تلفن شد. اما او تا آخر عمر در امر آموزش ناشنوایان فعال ماند.

بل همچنین رابطه نزدیکی با هلن کلر داشت.
 
 اختراع تلفن
مهم ترین پیشرفت برای اختراع تلفن در 2 ژوین 1875 اتفاق افتاد. بل و واتسون در حال انجام آزمایش راجع به تگراف چندگانه بودند. آنها متوجه شدند که میشود صدا را دوباره در آنسوی خط تولید کرد. آنها باید یک فرستنده که قادر به تمایز دادن جریان های الکتریکی و یک گیرنده که بتواند این متغیرها را در فرکانس های صوتی ایجاد کند بسازند.

بل به تحقیقاتش راجع به تلفن ادامه داد و سرانجام در 10 مارچ 1876 اولین پیام تلفنی را مخابره کرد. او در این پیام به همکارش واتسون گفت "آقای واتسون- به اینجا بیایید- میخواهم ببینمتان."

 بل عمر خود را وقف علم کرد و در طی زندگی اش اختراع متفاوتی انجام داد.

الکساندر گراهام بل در زندگی شخصی اش نیز موفق بود. او در سال 1877 با Mabel Gardiner Hubbard ازدواج کرد. همسر او نیز مانند بل علاقه مند به علم بود و در کنار بل به تاسیس Aerial Experiment Association کمک کرد. میبل تحقیقاتی در حوزه باغبانی انجام میداد.  آنها روابط نزدیکی با والدینشان داشتند، بل همچنین با پدرزنش نیز همکاری میکرد. خانواده بل نیز به واشنگتن نقل مکان کردند تا به پسرشان و خانواده اش نزدیک تر باشند. بل دو دختر و دو پسر داشت که متاسفانه هر دو پسر او در کودکی فوت کردند ولی دختران بل زندگی موفقی داشتند.

بل در سال 1922 به علت دیابت فوت کرد. بل بیشتر به عنوان مخترع تلفن شناخته شده است، اما شایان ذکر است که او قست اعظمی از زندگی خود را نیز وقف آموزش به ناشنوایان کرد.

همسر بل نیز 5 ماه بعد از درگذشت او دار فانی را وداع گفت. هردوی آنها در نوااسکوشیا به خاک سپرده شده اند.

ثبت دیدگاه

Captcha Image