۱۱ نوامبر، روز یادبود سربازان

۱۱ نوامبر، یادآور خاتمه جنگ جهانی اول، یعنی زمانیست که  آلمان ها قرارداد  صلح را با متفقین امضا کردند که  روز سرباز خوانده می شود. 
کانادایی ها نقش مؤثری در خاتمه جنگ جهانی اول داشتند بهمین دلیل این روز برای آنها اهمیت خاصی دارد.
نیروهای کانادایی علاوه بر نقش آفرینی در جنگ جهانی اول، در بسیاری از جنگ های دیگر از جمله جنگ جهانی دوم و نیز جنگ اخیر افغانستان حضور جدی داشته اند. 

اکثر مراکز دولتی دراین روز پرچم کانادا را می افرازند.
و ۲ دقیقه سکوت ساعت ۱۱صبح به احترام سربازان، سراسر کشور اجرا میشود.
دراین ایام، مردم گل سینه های به شکل شقایق به سینه میزنند. به احترام سربازان کانادایی و جهت یادآوری و قدردانی فداکاریهایشان.
گل سینه ها رایگان هستند و معمولا مردم در اضای دریافتشان Donation میدهند.

کانادا کشور جنگ طلبی نیست. ارتش کانادا به نسبت امکانات آن چندان بزرگ نیست. با این حال این کشور همکاری نزدیکی با سازمان ملل در خصوص برقراری صلح و امنیت در جهان ایفا می کند. یکی از مکانهایی که قتلگاه چندین سرباز کانادایی محسوب می شود دشتی است واقع در کشور بلژیک به نام فلاندرز Flanders. 
در سال 1915 در میانه نبرد، یکی از دوستان سرگرد پزشک مک کری در این دشت کشته می شود. 
سرگرد مک کری دوست خود را به خاک می سپرد و در پی خاک سپاری عزیز از دست رفته اش که جوانی 22 ساله بوده، شعری می سراید. 
 
این شعر که سراسر شور و حماسه است، تبدیل به معروفترین شعر آن زمان می شود. دولت کانادا دو مصرع از این شعر را برروی اوراق قرضه ای که برای تامین بودجه جنگ می فروخته منتشر می کند. 
این روزها در مراسم سالگرد تسلیم آلمان در جنگ جهانی اول یعنی یازدهم نوامبر هر سال این شعر سروده می شود.
نام این شعر Flanders Fileds دشت فلاندرز است.
تاکید شعر بر روی  شقایق های این دشت، شقایق را به نماد سربازان از دست رفته کانادایی تبدیل می کند.
منبع عکس: i.pinimg

در دشت فلاندرز گلهای شقایق در تحرکند،
بین علامتهای صلیبی که ردیف به ردیف چیده شده اند،
این محل ما را علامتگذاری می کند، و در آسمان،
چکاوک ها که همچنان شجاعانه آواز می خوانند، و پرواز می کنند،
صدایشان به سختی شنیده می شود، به واسطه صدای اسلحه هایی که در پایین شلیک می شوند.
ما مرده ایم. چند روز پیش،
ما زنده بودیم، سحر را احساس می کردیم، درخشش غروب را می دیدیدم،
عشق می ورزیدیم، و به ما عشق ورزیده می شد، و حالا خوابیده ایم،
در دشت فلاندرز
مبارزه ما را با دشمن ادامه بده:
به سمت تو پرتاب می شود از دستهای افتاده ما،
مشعل. آن را افراشته نگه دار،
اگر ایمان خود را به ما که مرده ایم از دست دهی،
ما آرامش نخواهیم گرفت، گرچه شقایقها میرویند،
در دشت فلاندرز

ثبت دیدگاه

Captcha Image