تازه ترین اخبار

شرایط پناهندگی در کانادا چیست ؟

شرایط پناهندگی در کانادا چیست ؟

پناهندگی در کانادا

نظام پذیرش پناهندگی در کانادا

کشور کانادا از حیث حمایت از پناهندگی پیشینه درخشانی در دنیا دارد. این کشور از امضا کنندگان «کنوانسیون مربوط به وضعیت پناهندگان سال ۱۹۵۱» ۱۹۵۱ Convention Relating to the Status of Refugees به شمار می‌رود. کانادا اولین کشوری بود که خط و مشی‌هایی را برای بررسی درخواست‌های پناهندگی از سوی زنان تدوین کرد و نقش فعالی را در جهان برای استقرار مجدد پناهندگان ایفا کرده است.

وب سایت ایرانیان کانادا به نقل از ماهنامه دادگر: کانادا درخواست پناه جویانی را که از آزار و اذیت در کشورشان می‌ترسند، یا آن‌هایی را که در صورت استرداد به موطن خود در معرض خطر شکنجه قرار می‌گیرند، حیات خود را در مخاطره می‌بینند یا با خطر برخورد و تنبیه نامتعارف یا ظالمانه مواجه می‌شوند، تحت حمایت قرار می‌دهد، هر چند امروزه کانادا نیز مانند بسیاری از کشورهای دیگر موانعی را بر سر راه افراد در جستجوی آزادی و امنیت ایجاد کرده است. در این شماره مطالب کلی را در ارتباط با نظام پذیرش پناهندگی در کانادا می‌خوانید و در چند شماره آینده جزییات بیش‌تر در مورد روند رسیدگی به پرونده‌های پناهندگی همراه با سوابق قضایی مرتبط را خواهید خواند.

refugee_canada

متقاضیان پناهندگی در کانادا می‌توانند درخواست خود را از دو طریق زیر انجام دهند:

الف) درخواست پناهندگی در داخل کانادا
تقاضای برخورداری از حمایت پناهندگی در کانادا به دو صورت انجام می شود:
درخواست خود را می‌توان هنگام ورود به کانادا و در مبادی ورودی در فرودگاه، بندر، یا هنگام ورود در مرز زمینی کانادا-آمریکا ارایه داد. درخواست پناهندگی در مبادی ورودی به افسران اداره خدمات مرزی کانادا Canada Border Services Agency تسلیم می‌شود.
• درخواست پناهندگی در داخل کانادا را می‌توان به اداره شهروندی و مهاجرت Citizenship and Immigration Canada کانادا ارایه کرد.
درخواست پناهندگی اشخاص ممکن است مورد پذیرش قرار گیرد یا رد شود. افسرانی که درخواست پناهندگی شما را دریافت می‌کنند، تعیین می‌کنند که آیا پرونده را می‌توان به هیئت رسیدگی به امور مهاجرت و پناهندگی کانادا Immigration and Refugee Board of Canada – دادگاه اداری مستقل عهده دار اتخاذ تصمیمات در زمینه موضوعات مهاجرت وپناهندگی – ارجاع داد یا خیر.

تقاضای افراد تحت شرایط زیر قابل ارجاع به هیئت رسیدگی به امور مهاجرت و پناهندگی کانادا نیست:
• در کشور دیگری که می‌توانند به آن جا مراجعت کنند، به عنوان پناهنده کنوانسیونی پذیرفته شده باشند
• قبلا در کانادا وضعیت شخص تحت حمایت به آن‌ها اعطا شده باشد
• از طریق مرز کانادا و ایالات متحده به کانادا رسیده باشند
• بنا بر دلایل امنیتی یا فعالیت‌های جنایی یا نقض حقوق بشر مجاز به ورود به کانادا نباشند
• قبلا تقاضای پناهندگی داده باشند و پرونده آن‌ها قابلیت ارجاع به هیئت رسیدگی به امور مهاجرت و پناهندگی کانادا را نداشته باشد،
• قبلا تقاضای پناهندگی داده باشند که از سوی هیئت رسیدگی به امور مهاجرت و پناهندگی کانادا رد شده باشد،
• تقاضای پناهندگی قبلی خود را متوقف یا از آن منصرف شده باشند.
شایان ذکر است که اگر از طریق مرز زمینی به کانادا وارد شوید، به دلیل وجود توافق نامه بین کانادا و ایالات متحده موسوم به «توافق نامه کشور ثالث امن» Safe Third Country Agreement، تقاضای پناهندگی شما ممکن است قابلیت طرح نداشته باشد.

ب) درخواست پناهندگی در خارج از کانادا
اداره شهروندی و مهاجرت کانادا CIC در توصیف روند قانونی ورود پناهندگان و اقامت دایم آن‌ها در کانادا، از اصطلاح «اسکان مجدد» Resettlement استفاده می‌کند. اداره شهروندی و مهاجرت کانادا با کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد United Nations High Commissioner for Refugees، سازمان‌های ارجاع کننده پناهندگان و گروه‌های حامی خصوصی برای شناسایی و ارجاع آن‌ها جهت اسکان مجدد در کانادا همکاری می‌کند. گروه‌های خصوصی حامی پناهندگان، گروه‌ها یا شرکت‌های طرف قرارداد با وزارت شهروندی و مهاجرت کانادا هستند و متعهد به تامین منابع مالی و انجام وظایف خاصی در رابطه با حمایت از پناهندگانی هستند که پا به کشور کانادا می‌گذارند.
وزارت شهروندی و مهاجرت کانادا سه روند قانونی زیر را جهت اسکان مجدد پناهندگان در کانادا دنبال می‌کند و از این لحاظ پناهنده‌گان را به سه دسته تقسیم می‌کند که عبارتند از:

دسته پناهندگان کنوانسیونی خارج از کشور Convention Refugee Abroad Class
پناهندگان کنوانسیونی به افرادی اطلاق می‌شود که خارج از موطن اصلی یا کشور عادی اقامت خود به سر می‌برند و به دلیل ترس موجه از آزار و اذیت بر اساس نژاد، مذهب، عقیده سیاسی، ملیت یا عضویت در یک گروه اجتماعی معین، مانند گروه زنان یا افراد با تمایلات جنسی خاص، توانایی بازگشت به آن‌جا را ندارند. جهت قرار گرفتن در این دسته متقاضیان باید:
• خارج از کانادا باشند و قصد آمدن به این کشور را داشته باشند
• از سوی کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد، سازمان ارجاع کننده دیگر یا گروه‌های حامی خصوصی معرفی شده باشند و
• به عنوان پناهنده مورد مساعدت دولت یا حامی خصوصی برگزیده شده باشند یا منابع مالی مورد نیاز برای خود و افراد وابسته به خود را پس از ورود به کانادا در اختیار داشته باشند.
کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد پس از حصول اطمینان از این که راه حل یا حمایت مؤثر دیگری برای متقاضیان پناهندگی وجود ندارد، آن‌ها را به عنوان پناهنده واجد شرایط اسکان مجدد در کانادا مورد شناسایی و به وزارت شهروندی ومهاجرت کانادا معرفی می‌کند. سپس مامور صدور ویزا تعیین می‌کند که آیا آن شخص شرایط «برنامه پناهندگی و اسکان مجدد بشردوستانه کانادا» Canada’s Refugee and Humanitarian Resettlement Program و ورود به این کشور را دارد یا خیر.

دسته کشور پناهندگی Country of Asylum Class
اشخاص در صورت داشتن شرایط زیر می‌توانند در این دسته قرار گیرند.
• خارج از موطن اصلی خود یا کشوری باشند که معمولا در آن جا زندگی می‌کنند
• در گذشته یا حال جنگ داخلی و منازعات مسلحانه بر آن‌ها تاثیر شدیدی گذاشته باشد، یا حقوق بشر به صورت جدی در مورد آن‌ها نقض شده باشد
• قادر به یافتن راه حل مناسب ظرف مدت زمان معقولانه‌ای برای وضعیت خود نباشند
• حامی مالی داشته باشند یا منابع مالی مورد نیاز برای حمایت از خود و افراد وابسته را در اختیار داشته باشند.

گروه‌های حامی خصوصی، پناهندگان حایز شرایط و معیارهای مورد نیاز این دسته را شناسایی و به کانادا ارجاع می‌دهند.

دسته کشور مبدا Source Country Class
افراد در صورت داشتن شرایط زیر در این دسته قرار می‌گیرند:
در کشوری زندگی کنند که کشور مبدا پناهندگان به شمار می‌رود
• در موطن اصلی خود زندگی کنند
• در گذشته یا حال جنگ داخلی و منازعات مسلحانه بر آن‌ها تاثیر شدیدی گذاشته باشد
• حق آزادی بیان، حق مخالفت یا حق مشارکت در فعالیت‌های اتحادیه را از دست داده باشند به طوری که نتیجه عمل به بازداشت یا حبس آن‌ها بیانجامد
• به علت داشتن نژاد، مذهب، عقیده سیاسی، ملیت یا عضویت در یک گروه اجتماعی معین یا داشتن عقیده سیاسی خاصی، از آزار و اذیت هراس داشته باشند
• قادر به یافتن راه حل مناسب ظرف مدت زمان معقولانه برای وضعیت خود نباشند
• تحت مساعدت دولت باشند، حامی خصوصی داشته باشند یا منابع مالی مورد نیاز برای خود و افراد وابسته را پس از ورود به کانادا در اختیار داشته باشند.

شایان ذکر است که طبق آخرین تصمیمات، از تاریخ پنجم نوامبر ۲۰۱۱، اداره شهروندی و مهاجرت کانادا تقاضاهای جدید را تحت «دسته کشور مبداء» نمی‌پذیرد.
متقاضیان تنها در «دسته پناهندگان کنوانسیونی خارج از کشور» و «دسته کشور پناهندگی» تحت حمایت دولت کانادا یا بخش خصوصی، فرصت پناهندگی در این کشور را به دست می‌آورند. این «پناهندگان مجددا اسکان یافته» با ورود به کشور کانادا، مقیم دایم این کشور محسوب می‌شوند.

شرایط پناهندگی در کانادا

پذیرش پناهندگی در کانادا (قسمت دوم)

چه کسی می‌تواند در کانادا درخواست پناهندگی کند؟
برای درخواست پناهندگی در کانادا باید ثابت کنید که یا «پناهنده کنوانسیونی» Convention refugee و یا «شخص نیازمند حمایت» Person in need of protection هستید. «پناهنده کنوانسیونی» به شخصی گفته می‌شود که به علت ترس موجه از آزار و اذیت بر مبنای دست کم یکی از موارد نژاد، مذهب، ملیت، عقیده سیاسی و عضویت در گروه اجتماعی خاص، نمی‌تواند یا نمی‌خواهد به موطن خود مراجعت کند. «شخص نیازمند حمایت» کسی است که در صورت اجبار به مراجعت به وطن ممکن است دست کم با یکی از موارد شکنجه، به خطر افتادن زندگی، خطر روبرو شدن با برخورد غیر عادی و ظالمانه و خطر تنبیه ظالمانه و غیر عادی مواجه شود.

مکان و زمان مناسب درخواست پناهندگی
درخواست پناهندگی را می‌توان در مَبادی ورودی Port of entry در مرز زمینی، هوایی و یا دریایی هنگام ورود به خاک کانادا به «اداره خدمات مرزی کانادا» Canada Border Services Agency تسلیم کرد. در صورتی که متقاضی پناهندگی از قبل در خاک کانادا باشد، باید به اداره شهروندی و مهاجرت کانادا مراجعه و درخواست پناهندگی در داخل کانادا In-land claim را تسلیم مقامات کند.
توجه: در صورت ورود متقاضی پناهندگی به کانادا از طریق مرز زمینی ایالات متحده (نه هوایی یا دریایی)، اصل «کشور ثالث امن» Safe third country قابل اجرا است. از آن‌جایی که ایالات متحده کشور امنی است، این اصل متقاضیان پناهندگی را مجبور به ارایه درخواست پناهندگی خود از ایالات متحده می‌کند. این اصل، هنگام ورود هوایی یا دریایی به خاک کانادا و هم چنین زمانی که پناهندگان قبلا وارد خاک کانادا شده باشند، قابل اجرا نیست. البته، استثناهایی هم در این قانون وجود دارد که در زیر این نوشتار به آن‌ها اشاره شده است.
متقاضیان پناهندگی باید درخواست خود را هر چه سریع‌تر به مقامات ذیصلاح ارایه دهند و سرعت درخواست به نوعی برای آن‌ها اعتبار محسوب می‌شود. هر چه زمان بگذرد، اثبات هراس از مراجعت به وطن برای متقاضیان سخت‌تر می‌شود و اگر حکم اخراج آن‌ها صادر شود، دیگر برای درخواست پناهندگی بسیار دیر است.

تقاضای پناهندگی در مبادی ورودی
با ورود به خاک کانادا می‌توان تقاضای پناهندگی را به مقامات اداره خدمات مرزی کانادا تسلیم کرد. به محض ورود به کانادا، مثلا در فرودگاه، می‌توان با افسران اداره خدمات مرزی صحبت کرد و قصد خود را برای آن‌ها بازگو کرد. آن‌ها نیز پس از آگاهی از نیت شما، بلافاصله ترتیب مصاحبه‌ای را خواهند داد.

در مصاحبه با افسران در مبادی ورودی چه می گذرد؟
افسران خدمات مرزی از متقاضی پناهندگی سؤال‌هایی می‌پرسند و از پاسخ شخص، جهت پر کردن فرم‌هایی استفاده می‌کنند. این فرم‌ها عبارتند از:
فرم درخواست کلی برای کانادا Generic Application Form for Canada
اظهار نامه برای سایر افراد تحت تکفل Additional Dependents Declaration )در صورت داشتن بیش از پنج فرد تحت تکفل)
برنامه الف Schedule A
نظر به این که فرم‌ها باید به امضا متقاضی برسد، بسیار مهم است که متقاضی پناهندگی پرسش‌های افسر را با دقت و وضوح جواب دهد. اگر پاسخی به پرسش‌های فرم‌ها داده نشود، اطلاعات نادرست ارایه شود یا اطلاعات ارایه شده با هم مغایرت داشته باشند، «هیئت رسیدگی به امور مهاجرت و پناهندگی» IRB ممکن است درخواست پناهندگی را رد کند.

پرسش‌های افسران در مصاحبه
بیش‌تر پرسش‌های افسر مصاحبه کننده در رابطه با شخص متفاضی پناهندگی و خانواده او خواهد بود. در زیر نمونه‌هایی از این سؤال‌ها را مشاهده می‌کنید:
تاریخ تولد و تابعیت شما و اعضای خانواده‌تان چیست؟
چه مدارک هویت نزد خود دارید؟
از چه مسیری برای آمدن به کانادا استفاده کردید؟
آیا کسی در این راه به شما کمک کرده است؟
از چه مدارکی برای سفر استفاده کرده‌اید؟
آدرس محل زندگی شما در ۱۰ سال گذشته چیست؟
آیا با گروه‌ها یا سازمان‌هایی سابقه همکاری یا عضویت داشته‌اید؟
آیا در کشوری سابقه کیفری یا محکومیت داشته‌اید؟
آیا شما یا اعضای خانواده‌تان در کانادا یا کشور دیگری سابقه درخواست پناهندگی دارید؟
سابقه تحصیلی و اشتغال شما چیست؟
آیا خدمت سربازی را انجام داده‌اید؟
آیا سابقه هر گونه مشارکت یا درگیری در جنایات جنگی، تروریسم، یا جنایات سازمان یافته دارید؟
آیا سابقه بیماری یا اختلالات جسمی یا ذهنی شدید داشته‌اید؟

مرحله پس از تکمیل فرم‌ها
افسر اداره خدمات مرزی پس از بررسی پرونده تصمیم می‌گیرد که آیا درخواست را به «شعبه حمایت از پناهنده» RPD ارجاع کند یا خیر. اگر متقاضی صلاحیت دار تشخیص داده شود، مدارک زیر به وی داده می‌شود:
مدرک متقاضی حمایت از پناهندگی Refugee Protection Claimant Document: این مدرک که باید به امضای متقاضی برسد، نشان می‌دهد که متقاضی این صلاحیت را دارد تا درخواست وی در جلسه «شعبه حمایت از پناهندگان» RPD مورد رسیدگی قرار گیرد.
«فرم اصل درخواست» Basis of Claim Form : متقاضی ظرف مدت ۱۵ روز باید این فرم را پر کند و آن را تحویل «شعبه حمایت از پناهندگان» RPD دهد.
اخطار جهت حضور در جلسه رسیدگی Notice to appear: این اخطار، تاریخ جلسه رسیدگی را نشان می‌دهد. اگر متقاضی پناهندگی از «کشور مبدا مشخص شده» Designated country of origin باشد، جلسه رسیدگی ظرف ۴۵ روز و در غیر این صورت، تا دو ماه پس از ابلاغ صلاحیت متقاضی تشکیل خواهد شد. لازم به ذکر است که «کشورهای مبدا مشخص شده»، کشورهایی هستند که امکان آزار و اذیت شهروندان در آن‌ها اندک است و بنابراین، دلایل شهروندان آن‌ها، به جز در موارد استثنا، از نظر مقامات کانادا غیر موجه تلقی می‌شود.

تقاضای پناهندگی در کانادا در مرز زمینی با ایالات متحده
همان طوری که در بالا اشاره شد، در مورد تقاضای پناهندگی از کانادا پس از عبور از مرز زمینی دو کشور، اصل «کشور ثالث امن» Safe third country، اعمال می‌شود. قبل از ورود به مرز، متقاضیان پناهندگی باید امکان قرار گرفتن بین استثناها را بررسی کنند. اگر جزو استثناها نباشند، خطر تحویل شخص به مقامات مرزی ایالات متحده و بازداشت آن‌ها وجود دارد.
اصل «کشور امن ثالث» استثناهایی هم دارد که عبارتند از:
زمانی که متقاضی پناهندگی عضو خانواده‌ای مانند همسر، پدر و مادر یا ولی قانونی، فرزند یا نوه، برادر یا خواهر، پدربزرگ یا مادربزرگ، عمو، دایی، خاله و عمه در کانادا داشته باشد
اعضای خانواده باید شهروند کانادا یا مقیم دایم این کشور باشند، «شخص مورد حمایت» یا کسی باشد که درخواست پناهندگی‌اش مورد قبول قرار گرفته باشد، شخصی باشد که بالای ۱۸ سال و با ویزای تحصیلی یا کار مقیم کانادا باشد و…
متقاضی پناهندگی کم‌تر از ۱۸ سال داشته باشد، همسری نداشته باشد و در کانادا یا ایالات متحده والدین یا ولی قانونی نداشته باشد،
با روادید یا سایر مدارک مجاز وارد کانادا شود،
متهم یا محکوم به جرمی شده باشند که مجازات آن در ایالات متحده یا کشور دیگری، اعدام است.

تقاضای پناهندگی در داخل کانادا
در صورتی که شخصی که از قبل در خاک کانادا است بخواهد تقاضای پناهندگی کند، او باید فرم‌های زیر را تکمیل کند و به اداره شهروندی و مهاجرت تقدیم کند. لازم به ذکر است که تمام ادارات مذکور درخواست‌های پناهندگی را قبول نمی‌کنند و متقاضی باید نخست این مسئله را بررسی کند.
فرم درخواست کلی برای کانادا Generic Application Form for Canada
اظهارنامه برای سایر افراد تحت تکفل Additional Dependents Declaration )در صورت داشتن بیش از پنج فرد تحت تکفل)
برنامه الف – مقدمه / اظهارنامه Schedule A – Background/ Declaration
برنامه ۱۲ – اطلاعات اضافی / متقاضیان پناهندگی در داخل خاک کانادا Schedule 12 – Additional Information – Refugee Claimants Inside Canada
فرم اصل درخواست Basis of Claim Form
با پذیرش فرم‌های پر شده و تایید کامل بودن آن‌ها از سوی اداره شهروندی و مهاجرت کانادا، مقامات ذیربط تاریخی را جهت مصاحبه برای تعیین صلاحیت به متقاضی خواهند داد.

مرجع تصمیم گیری در خصوص تقاضاهای پناهندگی
در کانادا «هیئت رسیدگی به امور مهاجرت و شهروندی» Immigration and Refugee Board که در واقع یک دادگاه اداری مستقل است، وظیفه رسیدگی بر تقاضاهای پناهندگی را به عهده دارد. اگر رای این هیئت به نفع متقاضی پناهندگی باشد، او «شخص مورد حمایت» Protected person خوانده می‌شود.

جلسه رسیدگی
جلسه رسیدگی به درخواست‌های قابل قبول متقاضیانی که از کشورهای مبدا مشخص شده نیستند، ظرف ۶۰ روز تشکیل می‌شود. اما، جلسه رسیدگی متقاضیان از کشورهای مبدا مشخص شده که درخواست خود را در مبادی ورودی ارایه دهند ظرف ۴۵ روز و اگر در داخل کانادا این کار را انجام دهند، ظرف ۳۰ روز تشکیل می‌شود. متقاضیان باید ۱۰ روز قبل از جلسه رسیدگی، شواهد و مدارک خود را ارایه دهند.

شواهد و مدارک
متقاضیان پناهندگی همیشه باید هویت خود را ثابت کنند. مدارک اثبات هویت افراد هر چه قدر بیش‌تر باشد، برای احراز هویت آن‌ها مؤثرتر است. مدارک مانند شناسنامه، کارت ملی، سند ازدواج، کارت‌های عضویت سازمان‌ها، ادارات و مؤسسات را باید جمع آوری کرد و در صورت همراه نداشتن، ترتیب ارسال آن‌ها را به کانادا داد.
متقاضی پناهندگی هم چنین باید شواهدی در دست داشته باشد تا ادعای تحت آزار و اذیت قرار گرفتن خود را بتواند ثابت کند. گزارش‌های پلیس، سوابق پزشکی، عکس، مقاله‌های روزنامه‌ها که در آن اسم متقاضی و افراد دیگر تحت آزار و اذیت درج شده باشد، نامه‌های امضا شده ازسوی افرادی که تایید کننده جزییات شرح حال متقاضی باشد و گزارش‌های سازمان‌های حقوق بشر از جمله این اسناد مهم تلقی می‌شوند. افراد شهروند یا مقیم کانادا نیز که متقاضی را بشناسند، می‌توانند به عنوان شاهد در دادگاه حضور یابند و شهادت دهند.

درخواست تجدید نظر
در صورتی که درخواست پناهندگی شما رد شود، می‌توانید در «شعبه تجدید نظر پناهندگی»
Refugee Appeals Division, RAD تقاضای تجدید نظر کنید. اما متقاضیان پناهندگی در موارد زیر مجاز به درخواست تجدید نظر نیستند:
از «کشور مبدا مشخص شده» DOC باشند
«شهروند خارجی مشخص شده» DFN شده باشند
از درخواست خود منصرف شده باشند
از طریق مرز زمینی با ایالات متحده وارد خاک کانادا شده باشند
در رای پرونده آن‌ها عبارت‌های «بدون اساس قابل قبول» Without credible basis یا «کاملا بی اساس» Manifestly unfounded درج شده باشد
درخواست پناهندگی آن‌ها قبل از ۱۵ دسامبر ۲۰۱۲ آغاز شده باشد
نکاتی در باره تجدید نظر پناهندگی
در صورتی که واجد شرایط تجدید نظر نباشید، می‌توانید در دادگاه فدرال تقاضای «بررسی قضایی» Judicial review کنید و برای انجام این کار ۱۵ روز زمان دارید.
اگر مدارک و شواهد جدیدی در اختیار داشته باشید که برای ارایه به «هیئت رسیدگی به امور مهاجرت و شهروندی» آماده نشده بود، می‌توانید آن‌ها را در تجدید نظر ارایه دهید.
در تجدید نظر معمولا جلسه رسیدگی با حضور متقاضی تشکیل نمی‌شود و تصمیم بر اساس مکتوبات اتخاذ می‌شود.
«شعبه تجدید نظر پناهندگی» RAD یا به افراد پناهندگی می‌دهد، یا جلسه رسیدگی جدیدی را در «شعبه حمایت از پناهندگان» RPD تعیین می‌کند و یا تجدید نظر آن‌ها را رد می‌کند که در آن صورت متقاضیان پناهندگی درخواست «بررسی قضایی» می‌کنند.

رد تجدید نظر و سرنوشت پناهندگان
در صورتی که پرونده افراد در تجدید نظر رد شود، معمولا سه راه زیر پیش روی آن‌ها است:
از دادگاه فدرال تقاضای «بررسی قضایی» تصمیم «شعبه تجدید نظر» RAD را بکنند.
ممکن است، در موارد محدود خاصی که مراجعت به وطن برای افراد مخاطره آمیز باشد، بتوانند تقاضای «بررسی مخاطرات پیش از اخراج» PRRA کنند.
ممکن است بتوانند در موارد خاصی با استفاده از برنامه «دلایل بشردوستانه و دلسوزانه» H & C درخواست اقامت در کانادا را داشته باشند، اگر چه بیش‌تر افراد نمی‌توانند ظرف مدت یک سال از رد شدن پرونده، درخواست بالا را داشته باشند.

(این نوشتار صرفا جهت افزایش معلومات عمومی است و توصیه حقوقی محسوب نمی‌شود)

گردآوری و ترجمه: شهرام کریم‌زاده
منبع: www.dadgar.ca

(3) Comments

  1. Ashena

    درود بر شما؛سوال بنده این هست که؛؛؛آیا پناهجویانی که در اروپا اثر انگشت خود را تقدیم کرده اند ؛ اما هنوز بعد از گذشت یکسال به پرونده آنها رسیدگی نگردیده و کماکان در بلاتکلیفی بسر میبرند،قبل از رسیدگی پرونده شان در اروپا؛آیا امکان ورود و اعلام پناهندگی به کانادا را دارند یا خیر؟ممنون میشم اگر بنده رو راهنمایی بفرمایید.سپاس

  2. نينا

    من و خانواده ام ٦ ساله كه تو كشور آلمان زندگى ميكنيم و متاسفانه اينجا نتونستيم اقامت بگيريم . حالا قصد مهاجرت به كانادا رو داريم ، كسى ميتونه راهنمايى كنه مارو

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


نظرات شمـا